Uzun ve sabırlı bir bekleyişin ardından, meraklı kulaklarımıza nihayet Alias'ın yeni albümü ulaştı. Hem de ne ulaşım.. Kendine has synthesizer sesleri, eşi benzerine zor rastlanan davul ritmleri ve daha birçok ayrıntı Alias tarafından bize sunulmuş.
Parçalar genelde birbirinden farklı olmuş. Özellikle
Autumnal Ego ve
The One AM Radio'nun da katkısının bulunduğu
Weathering parçaları, daha önce kafamıza kazınan Alias tarzıyla alakasız gözüküyor. Tabii ki bu alakasızlık oldukça olumlu anlamdadır bana göre. Kendisinin müziğe bakış açısını bu albümde daha da açık görebilme şansına ulaşıyoruz. Alias'da görülen en önemli farklılık ise, gitarına önceki çalışmalarına nazaran daha da fazla başvurmasıdır. Bu yüzden, sanatçımızın en melodik albümü olarak da görebiliriz Resurgam'ı.
Albümün genelde farklı tarzlarda parçaları kapsadığını söylemiştim.
Resurgam'daki en sevdiğim parçalardan biri olan
I Heart Drum Machines gibi oldukça detaylı hazırlanmış davul ritmlerinin yoğun olduğu parçanın dışında,
Oakland In The Rearview gibi duygusal yoğunluğu üst seviyelerde gezinen bir çalışmanın da bulunması, hatta
Weathering gibi Alias'tan hiç beklenmeyecek bir tarzda parçanın yer alması, bu sözümün doğruluğunu kanıtlıyor.
Alias'ın, hiç kuşkusuz, en önemli özelliklerinden biri, parçalarındaki ritmik öğelere çok önem vermesidir. Davulların içerisinde yer alan, birbirleriyle oldukça uyumlu sesler aracılığıyla, genel olarak akla gelemeyecek ritmler yazar. Bu özelliğini zaten daha önceki albümlerinde de gözlemlerdik. Ancak bu albümde çok daha farklı bir ritm anlayışı hakim. Örnek vermek gerekirse,
Why? ile birlikte yapılan
Well Water Black parçasında kullanılan canlı davul sesleri, farklı trampet kullanımı hemen kulakların farkındalığında oluyor. Bunun dışında, adından da belli olduğu üzere
I Heart Drum Machines parçasında kullandığı drum machine'i en ince ayrıntısına kadar değerlendirmiş ve daha önce kimsede duyamadığım bir ritm anlayışını öğrenmemi sağlamıştır. Tabii ki bahsetmezsem kendisine çok büyük ayıp etmiş olacağım
Justamachine parçasında da, Alias'ın davul ritmi konusunda ne kadar zengin bir anlayışa sahip olduğunu görebiliyoruz.
Alias'daki bir diğer önemli yenilik ise, sesini çok sevdiğim ksilofonu parçalarına bir şekilde sokma isteğidir. Bu istek parçaları bambaşka yönlere taşımış bana göre. Yine örnek vermek gerekirse; "I Heart Drum Machines" parçasında ön planda duyduğumuz davul ritminin, zaman geçtikçe, daha melodik bir kavram içerisinde kullanılmış ksilofon ve farklı sesler ile harmanlanmasıyla, çeşitlilik hiç kuşkusuz çok artıyor.
Resurgam'ın dışında yeni çıkardığı
Resurgam Residual Ep'ye de biraz değinmeden önce,
M.G.Jack parçası hakkında da birşeyler söylemek istiyorum. Hissettirmeden, yavaş yavaş, insan sesinin değişik bir şekilde manipüle edilmesiyle başlayan parça, zaman geçtikçe düğümünü kendi kendine çözüyor. Ortalarından sonra artık parçanın tamamen kendini bıraktığı duyuluyor. Ve başlayan melodiyle de parçanın asıl benliğine kavuşması sağlanıyor. Bunun gibi ince düşünülmüş parçaları gerçekten çok seviyorum.
Yazının sonlarına gelirken, biraz da çıkardığı ep'den bahsetmek istiyorum. Resurgam albümünün genelinde olduğu gibi gitarın çok önemli rol aldığı
The Answer parçasıyla başlayan ep, kendi vokalini de duyabildiğimiz
Fame Game ile devam edip, Alias'ın albüm çıkmadan önce bize armağan ettiği, yine kendi sesine tanık olduğumuz
Crosswalks ile sona eriyor. Tabii kendi vokali yer alıyor deyip kestirip atamayacağım, çünkü daha önce Alias'ın bu denli ciddi bir şekilde şarkı söylediğini duymamıştım. Önceki zamanlarda sadece rap yaparken duyduğumuz Alias, bu ep sayesinde çok daha farklı bir ses rengine sahip olduğunu gösteriyor ve çok da mutlu ediyor bizi. Ayrıca
Not Right parçası için de ayrı bir parantez açmak gerekir. Çünkü bu parçada Alias çok farklı şeyler denemiş. Kullandığı Kaoss Pad'i kontrol ederek ritmik öğelere renk katmış. Duyulan synthesizer seslerini kullanımda biraz daha çeşitliliğe başvurmuş.
Kısacası, hem albümü hem de ep'yi göz önünde bulundurarak, Alias'ın müzikal anlamda kendisini en iyi tanıttığı ve parçalardaki melodik kavramları daha da ön planda tuttuğu çalışmaların sonucunda, takipçilerini oldukça iyi tatmin ettiğini söyleyebilirim.
Myspace: http://www.myspace.com/alias
Nouvelle Vague ’nun arkasındaki isimlerden Marc Collin ’in yeni projesi Hollywood, Mon Amour, 80’lere damgasını vurmuş film müziklerinin yeniden yorumlarını içeriyor. Şarkı listesine ilk bakışımda dikkatimi çekip, merak uyandıranlar şu şekildeydi: Bond filmi A View to A Kill, Flashdance ve Rocky 3 ’ün unutulmaz şarkısı Eye Of The Tiger. Kısacası mutlaka edinip dinlemeniz gereken bir albüm. Henüz yeni çıktı, buharı üstünde, geç kalmış sayılmazsınız. Albüm hakkında fikir vermesi açısından en sevdiğim şarkıyı ekledim. American Gigolo ’nun film müziği olan ve Blondie ’nin söylediği Call Me ’nin yeniden yorumu, seslendiren isim Morcheeba ’nın eşsiz vokali Skye. Keyifli dinlemeler.
Uzun ve sabırlı bir bekleyişin ardından, meraklı kulaklarımıza nihayet Alias'ın yeni albümü ulaştı. Hem de ne ulaşım.. Kendine has synthesizer sesleri, eşi benzerine zor rastlanan davul ritmleri ve daha birçok ayrıntı Alias tarafından bize sunulmuş.
Uzun zamandır severek dinlediğim tarzların başında indie-folk geliyor. Indie-Folk’un insanı alıp götüren, rahatlatan ve huzur dolu melodilerinin üzerimde yarattığı etkiyi tarif edemem sizlere. Akustik gitarın bu kadar güzel kullanıldığı müzik türü pek azdır. Hele bir de keman ile birleşince ortaya çıkan o büyülü atmosfer inanılmaz. Aslında bayadır adını anmak istediğim ama nedense bir türlü anma fırsatı bulamadığım 3 isim önereceğim sizlere. İlki Misophone, herhalde Loch Lomond ile beraber geçen sene tanıştığım en güzel isimlerden birisi. Indie-Folk’a kattığı değişik enstrümanlar ve sesler ile müziğini diğerlerinden çok farklı konumlandıran, ayrıca deneyselliğin getirdiği eşsizlikle insanın kulaklarını şenlendiren Misophone, eğer yanlış okumadıysam kendi başına 5 yılda 13 tane albüm kaydettiği yazılmış bazı yerlere. Fakat myspace’inde şimdi tavsiye edeceğim albümü 10. olarak saymış. Neyse sonuçta bu kadar albüm kaydetmenin sonunda yakaladığı tarz cidden kendine hayran bırakan türde. Resmi olarak bir plak şirketinden çıkarak bizlerle buluşan albümünün adı “Where Has It Gone, All The Beautiful Music Of Our Grandparents? It Died With Them, That’s Where It Went” . Her parçasını çok severim, birini diğerinden ayrı tutmam. Albümün dışında mutlaka Myspace’inde yer alan şarkıları da dinleyin.
Ne kadar doğru bir söz değil mi? Merak etmeyin, şimdi burada Çin'in izlediği politika'dan ve insana verdiği aslında vermediği değerden bahsedecek değilim. Konumuz müzik. Rusya’dan 3 arkadaşın oluşturduğu Everything Is Made In China, post-rock katkılı shoegaze sevenlerin kesinlikle dinlemesi gereken bir grup. Son albümleri “4 “ ile başlamanızı öneriyorum. Hatta bu albümde yer alan Buy 4 Take One Free isimli parçayı last.fm aracılığı ile hemen indirebilirsiniz. Dinlemeseniz bile edinin, bir köşede dursun. Ne de olsa sonbahara az kaldı. 1 ay sonra böyle grupları çok tüketeceğiz.
Geçen gün last.fm'de turlarken bu isimle karşılaştım. İrlandalı olan bu müzisyen arkadaşımız, akustik gitarı ile elektronik müziği harmanlıyor. Elektronik dediysem glitch'e kayan bir tarz fakat ağır değil, çoğu kişiyi rahatsız etmeyecek düzeyde ve akustik gitar'ın yarattığı huzur ortamını bozmayacak türden. Son albümü Penny Black'i 2008'in başlarında yayınlamış. Benim ilk dinlediğim şarkısı Prince August oldu, bu albümden ve hala en sevdiğim parçası. Sizler için upload ettim. Belki siz de benim gibi bu şarkı ile dinleyip seversiniz.